Deze middag was een triathlon wedstrijd aan de gang in en om de Watersportbaan. Ook het ziekenfonds gaf daarbij acte de présence met de Beweegmobiel, dat is een omgebouwde Amerikaanse Van uit de jaren '70 (het model deed me denken aan de film A Perfect World uit 1993, zie
hier voor meer info) waar je als aangeslotene je conditie kunt laten testen en vergelijken met gemiddelde waardes in Vlaanderen. Er waren slechts een beperkt aantal plaatsen beschikbaar, dus na de uitnodiging die via e-mail arriveerde enkele weken geleden, heb ik me ingeschreven voor een test.
Als eerste werd het gewicht, vetpercentage en lengte nauwkeurig opgemeten. Ik ben blijkbaar 1m76 lang, weeg 80.8 kg en heb 21.2% vetmassa. Ja, ik heb geen schroom om dat hier zomaar op het grote boze internet te gooien. Wel, daarna hebben ze me op de fiets gesmeten waar ik gedurende 25 minuten bergop moest koersen. Na ongeveer 10 liter te hebben uitgezweet, werden alle gegevens uitgeprint, in een boekje geniet, en voorzien van wat uitleg om fitter en gezonder te worden. Het bleek dat m'n conditie toch boven het gemiddelde zit, er wordt met zeven niveau's gewerkt waarbij niveau 1 het niveau is van 50 jaar stilzitten en elke dag frieten met hamburgers eten, en waarbij niveau 7 het niveau is van elke dag minstens twee marathons. Mijn niveau is niveau 5, wat niet zo slecht is ... Het vetpercentage is voor verbetering vatbaar en dan druk ik me redelijk verbloemend uit. Hier ga ik dus op werken, da's beloofd.
Als je even nadenkt over de titel van dit stukje, dan zou je misschien afleiden uit het voorgaande dat m'n conditie uitgelezen is. Wel het woordje uitgelezen moet je letterlijk opvattten. Op de pagina 'Aanwinsten' staat het laatste werk van Nicci French, dat als titel 'Tot Het Voorbij Is' draagt. Dit boekje heb ik na de conditietest deze middag op het terras van het Mexicaans restaurant aan het begin van Oudburg uitgelezen. 't Is wel in orde hoor, best van een hoog niveau, maar toch besluipte me het gevoel dat er wat sleet op de formule komt. Je weet wel, het verhaal begint met een sterke vrouw, die na verloop van tijd blijkt niet zo sterk te zijn want ze wordt omringd door allemaal slechte en boze mensen, die enkel slechte bedoelingen hebben. Dat vertel-element ligt er wel wat vingerdik bovenop. Maar goed, wat wel een sterk punt is, is het gehalte whodunnit. Deze keer is het boek in drie delen opgevat ('t is te zeggen twee hele grote delen en een heel kleintje), en eigenlijk wordt hetzelfde verhaal twee keer verteld, één maal vanuit het standpunt van de aanvankelijk sterke vrouw, en een tweede maal vanuit het standpunt van de dader, en 't is niet de butler! Ik zou zeggen dat als je houdt van de stijl van Nicci French, dat je dan zeker niet teleurgesteld zult zijn.
Oh ja, ik houd me ook een beetje ledig met seizoen vier van 24. Overdreven, veel continuïteitsfoutjes maar best spannend. Nog een aflevering of zeven te gaan en dat zit er dan ook weer op. Heb ook nog enkele afleverinkjes liggen van Mankell's Wallander, de Zweedse politieserie met David Frost ambities. Deze serie krijgt zeer veel lovende kritieken, en bestaat uit 6 afleveringen van 90 minuten. De commissaris van dienst heet Kurt Wallander, hij is gescheiden, heeft een ambitieuze dochter die in hetzelfde team zit als datgene waarvan hij de leiding heeft. De eerste zaak die zich aandient heeft te maken met een satanische sekte die de Bijbel zeer strikt interpreteert en dan met name als het gaat over aanstaande moeders. Aan het Zweeds moet je een beetje wennen, en daardoor lijkt het nogal houterig, maar dat kan misschien ook te maken hebben met eerder koele en afstandelijke manier van omgaan met elkaar in de Noordelijke samenlevingen. Als je dat achter de rug hebt, dan zal je de serie wel op z'n waarde inschatten. De duur van één aflevering is met z'n 90 minuten wel lang (al kan dat te wijten zijn aan het feit dat onze gestresseerde maatschappij waar time money is, en waar alles steeds sneller en sneller moet gaan, ons wellicht onbewust manipuleert naar efficient tijdgebruik, je weet wel: je moet altijd met iets bezig zijn waardoor er minder tijd overblijft voor de dingen die je écht belangrijk vindt, maar dit volledig terzijde) als je dat vergelijkt met één aflevering van 24 die op papier en volgens de boekskes 1 uur duurt, maar in feite slechts 39 minuten duurt, als je de begin- en eindgeneriek, en de pauzes niet meetelt. Een verademing in feite.
Bon, ik denk dat ik hier ga stoppen. Slaapwel en tot binnenkort!